|

| |
 |
Piotr Pawłowski
urodził się w 1966 r. w Legionowie. Żonaty. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Zanim stał się osobą niepełnosprawną był wysportowany, grał w koszykówkę
i uprawiał lekkoatletykę. Był rok 1982. Podczas wakacji skoczył do wody.
Miał wtedy 16 lat. Od tamtej pory jest prawie całkowicie sparaliżowany.
Porusza się na wózku inwalidzkim. Do
Światowego Związku Artystów
Malujących Ustami i Nogami należy od 1989 roku.
Z Wydawnictwem "Amun"
współpracuje od początku jego działalności - od roku 1993.
|
Piotr maluje ustami najchętniej
pejzaże i martwą naturę. Założył
Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji i Fundację
„Polska bez barier” oraz jest twórcą i
redaktorem naczelnym magazynu dla osób niepełnosprawnych, ich rodzin i
przyjaciół „Integracja”. Jest także autorem wielu programów
radiowych i telewizyjnych, a także pomysłodawcą kampanii społecznych.
Poza tym jest członkiem m.in. Rady Programowej przy Muzeum Narodowym w
Warszawie, Zarządu Stowarzyszenia Inicjatorów Społecznych
i Fundacji Ashoka.
- Kiedy słyszę o sobie – „publicysta”, „nauczyciel”, czy
„artysta malarz”, to czuję się zażenowany. Zawsze bowiem mam problem z
wypełnianiem w przeróżnych formularzach rubryki „zawód”. Nie potrafię się
jednoznacznie określić, bo tak wiele dziedzin mnie pasjonuje. Dziennikarstwo
wynikło powinności społecznikowskiej, kiedy okazało się, że trzeba tworzyć
pismo, programy dla radia i telewizji. Z wykształcenia jestem pedagogiem i
filozofem, ale nie czuję się do końca ani nauczycielem, ale jeszcze bardziej
filozofem, chociaż w swojej pracy wykorzystuję dobrodziejstwa tych nauk.
Malowanie za ś jest moim hobby i
jednym z filarów mojego życia. Kiedyś włożyłem w usta ołówek i zacząłem rysować.
Było to o tyle proste, ze wcześniej nauczyłem się już pisać ustami.
Im bardziej rozwijam i poszerzam
działalność „Integracji”, tym częściej tęsknię za farbami. Z Zajmowanie się
sztuką daje mi przede wszystkim wielką
radość. Mogę dzięki niej mogę odpoczywać, wyciszać się a czasem odnajdywać.
Sztuka też uczy cierpliwości w oczekiwaniu na odpowiednią chwilę do malowania.
Cierpliwości w szukaniu kolorów, kompozycji, formy przekazu. Cierpliwości i
akceptacji siebie samego. Daje nieograniczone poczucie wolności duchowej. Zatem
w rubrykach pt. „zawód” powinien pisać: „pasjonat”, „społecznik”.
Pasją życia Piotra stało się umożliwienie
niepełnosprawnym normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. W tym celu zjednuje
i jednoczony ludzi wokół idei integracji osób niepełnosprawnych ze
społeczeństwem, jako społecznej normalności,
opartej na współistnieniu, współpracy i partnerstwie we wszystkich
relacjach życia obywatelskiego. Wszystko, co robi Piotr od 1994 roku jest w
Polsce działalnością nowatorską. Stworzył platformę porozumienia pomiędzy
światem ludzi sprawnych i niepełnosprawnych. Dzięki tej platformie - łatwiej
obalać mity, stereotypy i uprzedzenia, pokonywać bezradność instytucji
państwowych, bezradność społeczeństwa i samych niepełnosprawnych. Według Piotra
- niepełnosprawność przestanie być problemem dopiero wtedy, kiedy dwa światy:
sprawnych i niepełnosprawnych zaczną poznawać się poprzez współistnienie,
współpracę i współprzeżywanie świata.
Piotr jest absolwentem Instytutu Studiów nad Rodziną
Uniwersytetu im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego i podyplomowego studium etyki i
filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1996-90 był doktorantem
Międzynarodowej Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii
Polskiej Akademii Nauk.
Nagrody m.in.
· wyróżnienie Międzynarodowej
Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej POLCUL,
· Nagroda Pełnomocnika Rządu
ds. Osób Niepełnosprawnych,
· Nagroda im. Andrzeja
Bączkowskiego,
· Krzyż Kawalerski Orderu
Odrodzenia Polski,
· Medal Komisji Edukacji Narodowej,
· Katolicka nagroda TOTUS.
tel. (0-22) 81-42-090
Góra |